تبليغاتX
باهوتاهو

 

بالهایم را گشوده

                   و آماده ی پروازم ...

                                       آیا با من همسفر خواهی شد...

 

من همسفری میخواهم همراه

                                    و همراهی می خواهم راهوار .

 

سفری از عشق تا جاودانگی ،

         سفری از امروز تا هر فردای نارسیده،

                                    سفری از خود تا معبود،

                                و سفری از حضیض تا اوج انسانیّت.

+ نوشته شده توسط علی در پنجشنبه یازدهم تیر 1388 و ساعت 0:32 |

 

   عشق تنها کارِ بی چرای عالم است،

    چه، آفرینش بدان پایان می گیرد.

 

   معشوق من چنان لطیف است

   که خود را به "بودن " نیالوده است ،

     که اگر جامه ی وجود بر تن می کرد ،

                               نه معشوق من بود.

 

+ نوشته شده توسط علی در پنجشنبه یازدهم تیر 1388 و ساعت 0:31 |
 

هیچ چیز به اندازه ی " عدمِ " امکانِ شکوفا شدن راستین عشقمان در این جهان،

ما را به جهان دیگر امیدوار و مؤمن نمی گرداند .

 

برگرفته از کتاب دردجاودانگی (سرشت سوگناک زندگی) اثر میگل د اونامونو

+ نوشته شده توسط علی در چهارشنبه دهم تیر 1388 و ساعت 1:13 |
 

دردی دوا نخواهد شد مگر آن هنگام که همه "یک"  شوند و "یک" همه .

 

 آنان که بیدار  هستند همگی  یک جهان  مشترک دارند.

ولی آنان که در خواب اند هر یک روی به جهان خصوصی و شخصی خود دارند.

 

 از کتاب  "جامعه باز و دشمنانش "  اثر  کارل  پوپر

 

+ نوشته شده توسط علی در چهارشنبه دهم تیر 1388 و ساعت 1:10 |
مرگ عاشق تنها
+ نوشته شده توسط علی در دوشنبه هشتم تیر 1388 و ساعت 18:38 |
+ نوشته شده توسط علی در دوشنبه هشتم تیر 1388 و ساعت 18:0 |
+ نوشته شده توسط علی در دوشنبه هشتم تیر 1388 و ساعت 3:25 |
+ نوشته شده توسط علی در دوشنبه هشتم تیر 1388 و ساعت 3:11 |
GOD
+ نوشته شده توسط علی در دوشنبه هشتم تیر 1388 و ساعت 3:3 |
 

                                

+ نوشته شده توسط علی در دوشنبه هشتم تیر 1388 و ساعت 3:1 |
+ نوشته شده توسط علی در دوشنبه هشتم تیر 1388 و ساعت 2:48 |

افسوس،

واژگان، آیات، شعار و اشعار و جملاتِ زیبا، ظریف، پرمغز و نغز و پراحساس ،

روح را و غیب و ماوراء را  نه اثبات می کنند و نه می آفرینند،

فقط به دل می نشینند و آتش می زنند و  "نداری"ِ مرا به رخ ام می کشند. 

حیف از این همه تباهیِ  احساس.

حیف از این بودنِ با احساس در این وادیِ خشک و ورطه ی بی احساس.

آه از این همه آه و  التماسِ بی ثمر

 درمسیرِ سیرِ به سوی دست نایافتنی ها .

" آه ای خداوندم آه

با تمامِ نبودنت ،تمامِ بودنم شده ای،وجودم،همه ی هستی ام می بینی؟"

 

+ نوشته شده توسط علی در شنبه سی ام خرداد 1388 و ساعت 17:22 |
 

 از حسّ  باریدن پرم  ،  می توانم  ساعت ها  گریه کنم .

+ نوشته شده توسط علی در پنجشنبه بیست و هشتم خرداد 1388 و ساعت 1:14 |

 

این روزها تمام قرار و مدارهای من با خدا به جاهای تنگ و باریک کشیده است.

 در تمنّای پرواز

در طلب یک لحظه آواز

در آرزوی یک بار عروج و یک معراج

 ببین ،

ببین مرا ،

لبالب از شور و آشوب.

 کم ام،

 فقط

 یک روحِ کوچکِ رقیق

 یک نفر  هیچ نوش لب نزده ذاتاً مست،

 یک نفر در لجاجت و دیوانگی از همه سر .

 سلام ،سلام جنابِ حقیقت ، نیستی کجایی ؟

در طلب،عشق،عطش،ببین دیوانه سرم،با همه سر به سرم!

 ببین که به پوست و استخوانم زده درد از دردسرت.

 آخر که می تواند ،

فقط،فقط  خدا می تواند  اینچنین جنونِ  وجودِ مرا  بیدار کند.

هر چیز بگذرد

ولی تا لحظه ی یکی شدن،رستن و رهیدن و سبک شدن،

برای جنگ و جدل ها

دردودل ها،

دقّ و دلی ها

 و بگومگوهای من

 با پدرآسمانیِ بی همتا

 حدّ و مرزی و نقطه ی پایانی قابل تصوّر نیست.

 

+ نوشته شده توسط علی در یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1388 و ساعت 13:48 |
 
+ نوشته شده توسط علی در پنجشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1388 و ساعت 1:53 |
                         

                                                       دانلود کنید

 

                       

                     

+ نوشته شده توسط علی در چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1388 و ساعت 13:9 |